Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος
ἒρχεται …
κι όλοι είμαστε προσκεκλημένοι στο Γάμο Του. Θα κανονίσουμε το πρόγραμμά
μας, ώστε εκείνες τις ημέρες τουλάχιστον να αφιερώσουμε λίγο περισσότερο χρόνο.
Θα κάνουμε τις κατάλληλες προετοιμασίες, θα αγοράσουμε καλά ρούχα, θα πάρουμε τα
δώρα μας και με χαρά θα εισέλθουμε στη χαρά του Νυμφίου!
Είναι αλήθεια πως η προσωπική σχέση με το Νυμφίο καθορίζει και τη
συμμετοχή μας στο Γάμο Του. Όταν είναι απλώς κάποιος γνωστός, ένας γείτονας,
ένας άνθρωπος που γνωρίζουμε μεν, αλλά δε μας συνδέει κάποια ιδιαίτερη φιλία,
τότε η παρουσία μας θα είναι τυπική και μάλλον υποχρεωτική. Οι μέρες που κυλούν
πριν το γάμο θα είναι για εμάς συνηθισμένες, όπως όλες οι άλλες. Θα ασχολούμαστε
με τις δουλειές μας, τις υποχρεώσεις μας, δεν θα έχουμε καιρό για «χάσιμο». Βέβαια
οι προετοιμασίες γύρω μας θα ξεκινήσουν από νωρίς, αλλά «αυτά είναι
υπερβολές!» Μία μικρή συμμετοχή ίσως στην αρχή και λίγο στο τέλος είναι
αρκετή. Δε χρειάζεται να αλλάξουμε ολόκληρο το πρόγραμμά μας για ένα Γάμο. Τα
επιπλέον αρμόζουν μάλλον στους ακραίους οι οποίοι φτάνουν συχνά στα όρια του
σκανδάλου ειδικά με τα τόσα έξοδα και μάλιστα σε καιρό κρίσεως. Είναι ιδιαίτερα
ενοχλητική όλη αυτή η υπερκινητικότητα, η φασαρία, η προπαγάνδα για «σωστή
προετοιμασία». Ο Νυμφίος εξάλλου διατείνεται ότι είναι άνθρωπος απλός, προς
τι όλες αυτές οι τυμπανοκρουσίες; Εμείς δε θα συμμετέχουμε στην υπερβολή. Όταν
έρθει η ώρα του Γάμου, βλέπουμε.
Βέβαια υπάρχουν κι οι άλλοι, οι στενοί φίλοι, οι οικείοι. Αυτοί κρατούν
μία εντελώς διαφορετική στάση. Σχεδόν πενήντα μέρες πριν το Γάμο αρχίζουν τις
ετοιμασίες όπως τους είπε ο Νυμφίος. Σταματούν να τρώνε, να πίνουν, να
διασκεδάζουν, προσπαθούν να διορθώσουν τα λάθη τους, να συμφιλιωθούν με τους
εχθρούς τους. Πηγαίνουν συνέχεια στην Εκκλησία, ενώ ακόμη δεν έχει αρχίσει ο
Γάμος. Προετοιμάζονται σα να είναι δικός τους ο γάμος!
Όπως κάθε γάμος βέβαια έτσι κι αυτός έχει τις δυσκολίες του. Κούραση,
ένταση, διαξιφισμοί, αντίθετες απόψεις, παγίδες, ίντριγκες. Οι φίλοι του
Νυμφίου υποβάλλουν τους εαυτούς τους σε αυτές τις ταλαιπωρίες ζώντας τες με
μεγάλη ένταση. Ζουν κυρίως το «δράμα» Του με τις πολλές αμφισβητήσεις, το «Γολγοθά»
Του με τις πολλές προδοσίες, υποκρισίες, εξευτελισμούς. Περνούν μαζί Του μία
Μεγάλη Εβδομάδα!
Και επιτέλους, έρχεται η πολυπόθητη Κυριακή, η μέρα του Νυμφίου! Όλοι
βάζουν λαμπρές στολές και τρέχουν στην Εκκλησία. Ο Νυμφίος είναι ήδη εκεί, από
μέρες! Τον είδαμε και κάποιοι τον έζησαν, στην επώδυνη πορεία Του. Τώρα όμως
λαμπροφορημένος περιμένει τη Νύμφη. Μα που είναι η Νύμφη;
«Χριστός Ανέστη εκ νεκρών…» και οι καμπάνες ηχούν! Ο Γάμος
αρχίζει! Η πολυπόθητη στιγμή επιτέλους έφθασε! Μα για μια στιγμή. Ποιοι είναι
αυτοί που φεύγουν, γιατί τόσο νωρίς, πριν το Γάμο; Είναι χαρούμενοι, γελούν,
εύχονται, αλλά γιατί στρέφουν τη πλάτη στο Νυμφίο και το Γάμο; Είναι όλοι αυτοί
οι γνωστοί που ήρθαν από υποχρέωση, που έβλεπαν ως περιττές και υπερβολικές τις
προετοιμασίες. Τώρα δεν αντέχουν τη χαρά, δεν αντέχουν τη λαμπρότητα του
Νυμφίου. Αλλά κι Αυτός, τι τρομερά λόγια είναι αυτά που τους λέει; «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ
διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ
μισοῦντες αὐτόν». Δεν υπάρχουν αγαπητά πρόσωπα και απλοί φίλοι,
γνωστοί. Υπάρχουν μόνο επιστήθιοι φίλοι κι εχθροί!
Η σκηνή εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Μία ανησυχία, μία ταραχή επικρατεί. Και
τότε, γίνεται η μεγαλύτερη και πιο απρόσμενη αποκάλυψη: Έρχεται η Νύμφη! Ο
Νυμφίος Χριστός μπαίνει στο Ναό για το Μέγα Μυστήριο! Μαζί του η Νύμφη
Εκκλησία! Είμαστε όλοι εμείς που τόσο καιρό αγωνιστήκαμε, παλέψαμε, πονέσαμε,
χαρήκαμε, λυπηθήκαμε, βιώσαμε μαζί Του την πορεία προς τους Γάμους γιατί όχι
απλώς Τον πιστέψαμε, αλλά και Τον εμπιστευθήκαμε! Κι Αυτός μας ανταμείβει με
τον πιο ανέλπιστο τρόπο. Μας κάνει την πολυαγαπημένη Του Νύμφη χαρίζοντάς μας
Ζωή! «Ἀνέστη Χριστός,
καί ζωή πολιτεύεται».
Τελικά άξιζε ο λίγος κόπος και πόνος της προετοιμασίας!
